17/7/17

Ποια είναι τα αντίμετρα που ετοιμάζει η Άγκυρα για τις γεωτρήσεις στην Κύπρο

  • Το σεισμογραφικό πλοίο «Μπαρμπαρός»
«Επιστρατεύουμε μια πολυδιάστατη στρατηγική για να αντιμετωπίσουμε την ελληνοκυπριακή προκλητικότητα στα περίχωρα της Κύπρου. Προτεραιότητά μας δεν αποτελούν τα στρατιωτικά μέσα, αλλά η διπλωματία, τα οικονομικά μέτρα και οι πρωτοβουλίες που ετοιμάζεται να λάβει το υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων». Αυτό επισήμανε στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας πηγή της Καθημερινής από τους κύκλους της τουρκικής κυβέρνησης.

Λίγο μετά την έναρξη των νέων ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας στα περίχωρα του νησιού, η Άγκυρα δρομολογεί τα δικά της «αντίμετρα» τα οποία είναι πολυδιάστατα και με πολλά στοιχεία.
Όπως ήδη ενημέρωσε τους αναγνώστες της η «Κ», η Άγκυρα δεν επιθυμεί να οδηγήσει τις εξελίξεις στο σημείο της στρατιωτικής αναμέτρησης. Το συγκεκριμένο σημείο υπογραμμίζει και ο «υπουργός Εξωτερικών» του ψευδοκράτους, Ταχσίν Ερτουγρούλογλου, ο οποίος διακρίνεται για τη σκληρή εθνικιστική ρητορική του στο Κυπριακό. Αποκλείοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην κυπριακή ΑΟΖ, η Άγκυρα στρέφει την προσοχή της σε εναλλακτικά μέσα άσκησης πίεσης στην ελληνοκυπριακή πλευρά.
Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα βολιδοσκοπεί τις προθέσεις του Ισραήλ. Η τουρκική πλευρά ευελπιστεί ότι μέχρι το 2019 θα εξασφαλίσει τη μεταφορά του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Τουρκία, με μια στρατηγική η οποία ενδέχεται να αποκλείει την ελληνοκυπριακή πλευρά από το μεγάλο ενεργειακό παιχνίδι στην ευρύτερη περιοχή.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Η πηγή της «Κ» επισημαίνει ότι στη νέα περίοδο τις κινήσεις της τουρκικής πλευράς στην κυπριακή ΑΟΖ καθορίζει ο γαμπρός του Τούρκου προέδρου, ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Μπεράτ Αλμπαϊράκ. Ο κ. Αλμπαϊράκ, συνομιλώντας με το υπουργείο Εξωτερικών και το επιτελείο του τουρκικού στρατού, δημιουργεί τον νέο οδικό χάρτη της τουρκικής πλευράς στην ενεργειακή σκακιέρα της περιοχής.
Αναλύοντας τις τελευταίες προετοιμασίες του επιτελείου του τουρκικού υπουργείου Ενέργειας, η πηγή μας τονίζει το εξής: «Στο υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων επικρατεί η άποψη ότι η καλύτερη απάντηση στην ε/κ επιθετικότητα είναι η εντατικοποίηση των ερευνών της χώρας και έναρξη “σκαψίματος” από την τουρκική πλευρά σε περιοχές όπου πραγματοποιεί εργασίες η ε/κ πλευρά. Διπλωμάτες του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών και αξιωματούχοι του υπουργείου Ενέργειας θεωρούν αναγκαία την επιστροφή του σκάφους “Μπαρμπαρός” στην περιοχή. Μάλιστα, στη νέα περιοχή, η προσπάθεια του “Μπαρμπαρός” πρέπει να ενισχυθεί και με άλλα μέσα. Η τοποθέτηση μιας πλατφόρμας σε περιοχές όπου διεκδικεί μονομερώς και με παράνομο τρόπο η ε/κ πλευρά θα ήταν η ιδανικότερη λύση-επιλογή για την πλευρά μας».
Ρόλο-κλειδί η Μόρφου
Η πηγή μας πραγματοποιεί ειδική αναφορά στην περίπτωση της Μόρφου και τονίζει ότι η συγκεκριμένη περιοχή διαδραματίζει ρόλο-κλειδί τόσο για τα σχέδια της Τουρκίας όσο και για τους σχεδιασμούς της ε/κ πλευράς. Τονίζει ότι τα ενεργειακά αποθέματα της Αν. Μεσογείου αποτελούν πλέον «εθνική υπόθεση» για την Τουρκία. Ο κ. Ερντογάν, η κυβέρνησή του, το κόμμα του και οι πολιτικοί του σύμμαχοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η τουρκική πλευρά πρέπει να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της Τουρκίας στη μεγάλη μοιρασιά στο ενεργειακό πεδίο της ανατολικής Μεσογείου.
Όπως τονίστηκε παραπάνω, η τουρκική πλευρά προσεγγίζει τις τελευταίες εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ πολυδιάστατα. Εκτός από το ενδεχόμενο της τοποθέτησης μιας τουρκικής πλατφόρμας στα περίχωρα του νησιού, η τουρκική πλευρά στρέφει την προσοχή της και σε άλλα μέσα άσκησης πίεσης. Μέσα στο πλαίσιο της προαναφερόμενης αναζήτησης, η Άγκυρα στέλνει στην περιοχή φρεγάτα του πολεμικού ναυτικού, ενώ την ίδια στιγμή το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Μπαρμπαρός» πιθανόν να έχει λάβει από την Άγκυρα οδηγίες για να επιστρέψει στα περίχωρα του νησιού.
Παράλληλα, διεξάγονται παρασκηνιακές επαφές και διαπραγματεύσεις με ξένους παράγοντες.
Σε αυτό το «μέτωπο», η Άγκυρα διευκρινίζει σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους ότι όποιες ξένες εταιρείες επιλέξουν να συνεχίσουν τη συνεργασία τους με την ε/κ πλευρά, στο μέλλον θα αποκλειστούν από την ανάληψη σημαντικών έργων και την οικονομική δραστηριοποίησή τους στην Τουρκία. Επίσης, η τουρκική πλευρά ετοιμάζεται να στείλει στις ξένες κυβερνήσεις το μήνυμα ότι η πιθανή «αδιαλλαξία» τους θα επιφυλάσσει αντίκτυπο σε άλλα πεδία, στα οποία οι ξένες κυβερνήσεις χρειάζονται τη βοήθεια και την υποστήριξη της Άγκυρας.

3 σχόλια:

  1. Αγαπητά Σαββα

    Πισω απο τον Τούρκο που μπορουμε να καταλάβουμε τις αντιδράσεις του για ποιο λόγο γίνονται κρύβονται αλλα και αβαντάρουν τον Τούρκο δυο ισχυροί παίχτες .Η Αγγλία και η Ρωσσια.Ο καθεις τους Βεβαια για δικούς του λογους έκαστος.Εκει που πρεπει να επικεντρωθούμε θεωρω οτι ειναι ο εγγλέζικο παράγοντας γιατι και σχυροτατος ειναι αλλα και γιατι κυριως αποβλέπει στην διάλυση τουκυπριακου κρατους με πολλες πιθανότητες επιτυχίας,δυστυχως...Ολοι οι άλλοι που βρίσκονται δήθεν για προστασία ( των κοιτασμάτων και οχι της κυπριακής οντότητας), πολυ ευκολα μετατρέπονται σε αρπακτικά ΕΦ όσον το κίνητρο ειναι οπως φαινεται σχυροτατο,δλδη η μεταξυ τους διανομη της ενέργειας με τον Ελληνισμό στο καναβάτσο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ας μου εξηγήσει κάποιος γιατί οι Άγγλοι προτιμούν την Τουρκία να ελέγχει την Κύπρο από τους ίδιους τους Κύπριους. Ποιος είναι πιο συνεργάσιμος και λογικός?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ψυχραιμία! Την Κύπρο οι μεγάλοι πλανητικοί παίκτες την χρειάζονται να παραμείνει έτσι όπως περίπου είναι, γεγονός μάλιστα που για αυτό και έτσι "διαμορφώθηκε" και παραμένει να είναι.

    Η περιοχή απαιτεί μία Κύπρο (αναφέρομαι στην οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία σήμερα γεωγραφικά αντιπροσωπεύεται από την ελεύθερη Κύπρο) η οποία να μην ανήκει και να μην επηρεάζεται από καμία άλλη δύναμη έστω και περιφερειακή και ας είναι έτσι όπως είναι σχεδόν μονίμως άτυπα διχοτομημένη. Εν ολίγοις την Κύπρο την χρειάζονται ως εναλλακτικό κύριο προ γεφύρωμα που σε μία ενδεχόμενη πρώτη ανάγκη να μπορεί να είναι άμεσα διαθέσιμη, εννοώ για λογαριασμό των μεγάλων υπερδυνάμεων.

    Κανένας λοιπόν σήμερα καθώς και στο ορατό μέλλον δεν μπορεί να θέλει μία Κύπρο με οιονδήποτε τρόπο κατοχυρωμένη στην Τουρκία ή στο Ηνωμένο Βασίλειο κτλ. Και αυτό έχει να κάνει εκτός από το γεωπολιτικό της στατους και με το οικονομικό το οποίο σήμερα έχει αντίκτυπο με την ΑΟΖ της και τα οικόπεδα της.

    Να φανταστούμε δηλαδή τα επι της Κυπριακής ΑΟΖ οικόπεδα 4, 5 και 6 να διεκδικούνται και εν τέλει να γίνονται κοινόχρηστα μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας, ούτε καν δηλαδή με την κατεχόμενη βόρεια όπως την λένε Κύπρο. Αλλά αν πραγματικά γίνει κάτι τέτοιο τότε στην πραγματικότητα η Κύπρος "θα οδεύει" ώστε προοδευτικά να κατοχυρώνεται ως έδαφος της Τουρκίας. Ποιος μπορεί να το θέλει ως μόνιμη κατάσταση αυτό; Μήπως οι ΗΠΑ ή η Ρωσία ή αν το θέλουμε και σε τοπικό επίπεδο πέρα από την Τουρκία, μήπως το θέλει το Ισραήλ; (που να μην ξεχναμε το 1948 βοηθήθηκε να κατοικηθεί με ισραηλίτες μέσω της Κύπρου. Το περα πεδι για παράδειγμα, τόπος καταγωγής του Αναστασιάδη υπήρξε την δεκαετία 40 με 50 το μεγαλύτερο διακομιστικό κέντρο προς το Ισραήλ)

    Εγώ νομίζω πως όχι, καμία δύναμη δεν επιθυμεί την Κύπρο να ανήκει στην Τουρκία η οποία άλλωστε και έτσι όπως είναι προκαλεί πονοκεφάλους και προβλήματα. Το αντίθετο μάλιστα σαν δούμε το barbaros να απωθείται από άλλες δυνάμεις θα είναι κάτι αρκετά πιθανό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.